Fuzuli ne demişti? ‘’İnsanın ar damarı ne zaman çatlar biliyor musun? Birinin gözyaşına sebep olduğu halde, sanki hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya başladığında.’’ Ne demek bu? Bu dünyada ar damarı sağlam kalmış kaç kişi gösterebilirsiniz?  Hissediyor ve anlıyor musunuz? Beyin ve kalp lazım değil mi? Gerçekten hissedip anlasanız ne olurdu? O beyniniz ve kalbiniz kuruyup gitmeseydi de, daima aktif ve işlevsel kalsaydı da, hissetme ve anlama becerinizi kaybetmeseydiniz de, hissedip anlasaydınız ne olurdu? O beyni ve kalbi kurutan nedir biliyor musunuz? İnsanlık dışı yaşamlarınız yani yaptığınız kötülükler, zulümler, ahlaksızlıklar, hak yemeler, iftira atmalar, vebal almalardır vs. Birisi orada acı çekerken, duyarsız kalmak, o yokmuş gibi davranmak; o acılar içinde boğulurken, hem de senin yüzünden bu olurken, zevk ve keyifle yaşamaya çalışmak; acılar içinde yaşayanlar çöpten ekmek toplarken, bunun karşısında yağmur yağarken küpünü doldurmaya çalışmak; kendi ucuz hesaplarının ve basit çıkarlarının peşinde koşmak; insanlık inim inim inlerken bencilliğin buzlu sularında yüzmek nasıl bir insanlıktır? Ya o acıya bir tarafıyla sende sebep olduysan ya da o acıyı aracısız olarak veren sensen ne olacak? Başka birinin acısından mutluluk damıtmak nasıl bir şey? Altındaki koltuk iyi de mi? Çevrende kodamanlar var de mi? Büyük (!) insanlarla ve güzel kadınlarla (!) iletişim halindesin, onlardan övgüler alıyorsun, onlar ruhuna işliyorlar, seni kendi içlerine alıyorlar, çıkarlarını kolluyorlar, sana payını veriyorlar, dünyaları dolaşıyorsun, en kallavi yerlere gidiyorsun, şimdi başkalarının acılarıyla iştigal edemezsin de mi? Senin yüzün var mı? Senin beynin var mı? Senin bir karakterin, kişiliğin, onurun var mı? O iğrenç, hantal, köhnemiş gövdende ruh diye bir şey var mı? Böyle şeyler yok de mi hayatınızda? Çünkü böylesi şeyler olsaydı hayatınız da, insan olmaya başlardınız ve insan olmak tehlikeli de mi? İnsanı dünyadan uzaklaştırıyor öyle ya. Hayır bunu şöyle anlamayın; yani bu adam ne yapmak istiyor, biz dünyadan el etek mi çekelim istiyor, maddeyle bağımızı koparalım mı istiyor. İşte zaten hep bu yüzden beyin ve kalbe vurgu yapıyoruz ya. Ahmak niye böyle bir şey isteyeyim? Dünyadaysak tabi ki dünya için de yaşayacağız ama biz diyoruz ki dünya herkesin ve buranın herkesin olduğunu bilelim de, domuz gibi yaşamayalım. Acı çekenlerin acılarını görelim, kolektif yaşayalım, insanların haklarının zalimce ellerinden alınmasına, habersizce çalınamsına ve acılardan acılara sürgün kılınmasına tepkisiz, sessiz kalmayalım. Sevgi dolu olalım, paylaşımcı olalım, ortak mülke çökülmesine yol vermeyelim. Bizde olanın paylaşılması için bizde olduğunu unutmayalım. Masumların veballerini almayalım zalimlere iyilik olsun diye. Gündemleriniz çok farklı de mi? Tüm hesabınız kitabınız muvakkat olana odaklı de mi? Birinin gözyaşına sebep olduğunuz oldu mu ve hiçbir şey yokmuşcasına umarsızca yaşayıp gittiğiniz? Gerçekten böyle bir şey yaptınız, yaptığınızı umarsamadınız, umarsamadığınız içinde unuttunuz ve sanki hiçbir şey yokmuşcasına, ardınzıda kirli maziniz yokmuşcasına, vebal altına girdiğiniz olmamışcasına yaşayıp gittiniz mi? O gözyaşı akmaya devam ediyor ve sen yaşadığını mı sanıyorsun gerçekten? O gözyaşının atşenin nasıl, ne zaman, nerede kararmış kabinin ve boş kafanın üzerine düşeceğini biliyor musun? Bence bilmeye çalışsan iyi olurdu! Çendan insanlığa doğru yol almaya başlardın.

YORUMLAR