Okumadan, düşünmeden kurtulman muhaldir. Zor deÄŸil! Al eline kitabı ve baÅŸla okumaya. Niye baÅŸkalarının aÄŸzına bakıyorsun ya da bakacaksın. Çünkü olguları ve olayları okumadan; anlaman, bilmen, tanıman, kavraman, hissetmen kabil deÄŸil. Okuyarak bu yetilere sahip olabilirsin ancak. Okumazsan da baÅŸkalarının aÄŸzına bakar durursun. Yanlış olan bir ÅŸeye baÅŸkası doÄŸru der, sen de inanırsın, çünkü o ÅŸeyi ölçüp tartacak kapasiten ve zekân yoktur, bilincin oluÅŸmamıştır. Çok basit bir ÅŸey yanlıştır ama kendi kafanı kullanmayınca yanlış olduÄŸunu bilemezsin, zira aklını teslim etmiÅŸsindir. Tamam, okumak çözüm deÄŸil gibi ama yine de okuman gerek. Saygı duyulmak, deÄŸer verilmek, danışılmak için okuma. Çünkü zaten okudun mu bunları kazanman kabil deÄŸil, bilakis hepten kaybedersin ama yine de oku. Okumak için diren! Cehaletin zincirleri kuÅŸatır ve boÄŸar aksi takdirde. Esarette, önüne gelenin oyuncağı yapar seni. Ve çürür gidersin böylece. Hür olmak, insan olmak, insan kalmak ve insanca yaÅŸamak istiyor musun? Kitabı eline alacak ve zihnini, kalbini aktive edeceksin. Sürüden ayrılmayacaksın, sürüden ayrı olacaksın. Haysiyet, hassasiyet, hissiyat üçgeninde bir hayata adım atacaksın. Belki zordur ilk adımı atmak ama sair adımları atmakta bir o kadar zevklidir. Merak edeceksin, soracaksın, sorgulayacaksın. Cevaplar bulacaksın. BulduÄŸun cevapları da tahkik, tetkik, tahlil edeceksin. Kararını vereceksin. Seçimini yapacaksın. Kaderine hükmedeceksin.  Ä°ÅŸte bu da sana okumanın bahÅŸettiÄŸi en güzel hediye olacak ve sen okumaya alışacaksın, hayatında ki en zevkli eylem haline gelecek okumak, okudukça okumaya susayacaksın. Zira hakikate vasıl olmak, hürriyete mülaki olmak, insan olmak, insan kalmak ve insanca yaÅŸamak, okumayı ve düşünmeyi önkoÅŸul kılar. Tarihten basit bir misal verelim; MaraÅŸ Olaylarını hepimiz biliyoruz. Kahpe bir tezgâh neticesinde onlarca insan katledildi. Evet, katliam var biliyoruz ve lanetliyoruz. Katliam şüphesiz ki, bir katlediciyi koÅŸul kılar. Demek ki, bir de katledici var. Böyle bir olay sadece bir cellâdın elinden çıkamaz. Demek ki, organize bir durum var. Organize bir durum varsa, ardın da devasa bir güç var demektir.  Ama bu katliamı sorgulamadan hareket etmek ahmaklıktan baÅŸka nedir? Yani ortalığı cehenneme çevirmeden, oturup düşünmek çok mu zor? Bu katliam nasıl oldu, niçin oldu, kimler eliyle gerçekleÅŸtirildi, kimler nasıl kullanıldı, tezgâhta eli olanlar nerede, en arkada ki devasa güç kimdir vb. soruları sormak ve namusluca cevap aramak çok mu zor? Sormadan etmeden meydana dökülüp, ileri geri bağırmayla elinize ne geçecek? GerçeÄŸin fark edilmesini daha da zorlaÅŸtırmaktan baÅŸka neye faydası olacak yaptıklarınızın? Maziyi yeniden hatırlatmaktan, ülkede gerilim yaratmaktan, milleti birbirine düşman etmekten hangi faydalar temin edilecek ya da bu faydalardan nemalanacak olanlar kimlerdir? Ya olaylarda eli olanların uzantıları aranızda ise ve sizi zımnen tahrik ediyorlarsa, o zaman ne yapacaksınız? Kahrolsun faÅŸizm! Kahrolsun faÅŸizm! Eee daha ne? Hangi faÅŸizm? Ya gerçek faÅŸistler, seni bu ÅŸekilde ahmakça bağırtanlar ise o zaman ne olacak? Seni o meydana koyun gibi sürenler, kim bilir sevgilisiyle nerelerde fink atıyordur. Evet, bulunduÄŸun meydan da, mutlaka seninle birlikte, o fink atan namussuzun has adamları da vardır birkaç tane. Slogan atan, büyük kitleyi ajite eden ve yönlendiren. Ama bu durumu sezmek ve ona göre bir tavır ortaya koymak senin iÅŸindir. Hemen sürüye dâhil olmaktansa, temkinli ve teennili olmak daha namusluca deÄŸil midir? Önyargılı olmak mı yoksa düşünerek hareket etmek mi, aydın ve bilimsel beyine daha çok yakışır? Ya da hangi yol ve yöntem sana ve ideallerine kazandırır ya da kaybettirir? Bu tür ÅŸeyler her kesim için geçerli ÅŸeylerdir.

 

Düşüneceksin bebeğim! Akıl, kiraya ver diye değil, kendin kullan ve cüzi iradenle kaderini tayin et diye verildi. Ne İslamcıya kiraya vereceksin aklını. Ne Milliyetçiye kiraya vereceksin aklını. Ne de Solcuya kiraya vereceksin aklını. Kendi kendine kiraya vereceksin! Aklını başkasına kiraya vermen demek, tüm hayatından vazgeçmen demektir. Çünkü başka akıllar başka hayatların istikametlerini kendilerine göre çizerler. Zira aklın kirada olduğu zaman beden coğrafyanda senin hükmün geçmez, herkesin tasallutuna maruz kalırsın. Herkes istediği şekilde tasarruf eder, bir tek sen edemezsin. Coğrafya senindir ama senin egemenliğinde değildir. Ve sen hayatın içinde bir asalak gibi yaşarsın. Yoksundur ama varolduğunu sanırsın. Çürür gidersin tedricen. Düşüneceksin bebeğim! Aklının sende kalmamasından kimler neler kotarmaktadır, kimler kimlerin arzularına köprü olmaktadır fark edeceksin. Güneş üzerine doğuyor ve sen karanlıkta kalmışsın! Ama sen kafana güvenmiyorsun ki! Aydınlık diyorsun, çağ diyorsun, akıl diyorsun, ilim, bilim diyorsun ama kafan, aklını kafanda tutmaya yetmiyor, basmıyor. Eylemlerini bile kontrol edemiyorsun. Niye? Çünkü aklın kafanda değil, başkalarının cebinde. Deli koyun gibi dönüp duruyorsun fasılasız. Eylemlerinle, ya celladının arzularını yerine getiriyorsan ne olur bilir misin? Nerden bileceksin! Seni sahaya sürenler ya gerçek cellatlarsa ne olacak? Hani sorgu, soru? Hani araştırma, cesaret? Sahi bağırmaktan başka bir şey bilmez misin sen? Yoksa bağırmakla sarhoş olup, gerçeğin verdiği acıları mı unutuyorsun? Ya sana yalanlar gerçek diye yutturuluyorsa ne olacak? Hayatını yalanlar üzerine mi kuracaksın? Yalan üzerine kurulan bir hayata alışınca, sonra da gerçekler karşına çıkınca, nasıl kurtulacaksın? Boşsun ama doluyum diye övünürsün. Kapkaranlıksın, sektersin. Çünkü güneş üzerine doğmuş, sen güneşle arana gölgelik koymuşsun. Karanlığa alışmışsın bebeğim! Akıl gidince karanlık geliyor doğal olarak, öyle değil mi? Vallahi de, billahi de, tallahi de safkan yobazsın. Yobazlığın tarafı yoktur bilir misin? Her tarafın yobazı vardır sadece, o kadar. Çünkü güneş herkesin üzerine doğar ama herkesin içerisinde ki bir kesim güneşin değerini bilir. Yani bir olguyu münhasıran tümüyle bir yere teksif edemezsin. Nasıl ilerici her yerde olabilirse, gerici de her yerde olabilir mesela. Sadece aklını kullanman gerek, bunun farkına varabilmen için, biraz da yürek. Bunu ihsas edebilseydik, sömürülür müydük kompradorlarca? Hayır, bize egemen olamazlardı. Çünkü onlar bizim farkındalığımızı yok ettiler. Farkındalığımız gidince aynı yerden aynı noktaya odaklandık ve öylece kaldık, kaldığımız yerde donduk, aklımız gitti alıklığımız kaldı bize.

 

Hadi korkma düşünmekten! Düşünmeye zorla kendini. Biraz daha fazla zorla. Hadi geliyor aklın, gelecek ve arının çiçeÄŸe konduÄŸu gibi kafana konacak. Kendini düşünmeye zorlaman, aklını geri çağırman demektir. Çevrende ki ÅŸeytanın çocuklarını dağıtman demektir. Hadi cesaret, biraz daha cesaret, kurtuluÅŸun kendi ellerinde. Aklın, aydınlığındır! Karanlığın bulutları dağılacak aklın kendi göklerine geri dönünce. Şüphelerin artacak, aklın kendine dönüce. Korkma şüphe etmekten. Çünkü gerçek kolay gelmeyecek. GerçeÄŸin güneÅŸini, şüphe bulutları doÄŸuracak! Şüphe bulutlarını, soruların, sorguların dağıtacak. Toprağın bereketlenecek o zaman. CoÄŸrafyana bahar gelecek. Toprağında rengârenk çiçekler açacaklar. Baharı beklemiyor musun? Hiç beklenmez mi bahar? Bahar gelince çiçekler açar. Bahar gelince karakış sona erer. Hayır, kış kara deÄŸildir haddizatında. Beyazdır ama aklın olmadığı için karanlık gelir sana. Aklın geldiÄŸinde her ÅŸey güzel olacak. Her mevsimin kendine münhasır güzelliÄŸini hissedeceksin o zaman. GüneÅŸ doÄŸacak beyninin göklerinde. CoÄŸrafyan kan çiçekleri deÄŸil, sevginin çiçeklerini büyütecekler toprağında. Karlar altında kardeleneler yatar bilir misin? Nedir kardelen? DireniÅŸin ve her baharda yeniden diriliÅŸin adıdır. Cesaretin var mı direnmeye ve her zorlukların altından kalkıp yeniden dirilmeye? Bırak ÅŸu sırtında kambur gibi taşıdığın zehirli libasları. O libaslar ki, onlarda aklın tutukludur.  Sen zannedersin ki, onlarla özgürüm. Hayır, bu tatlı yalanlarla oylanma artık. Özgürlük her yerdedir. Özgürlük senin içindedir, dışında deÄŸil. Seni aldattılar! Seni kendinden koparmak için, seni hep dışarıya bakmaya zorladılar zımnen. Sen dışarı dikince gözlerini, aklın uçtu gitti göklerinden. Aklın gidince bakışını da kaybettin. Tezgâhtı bu, fark edemedin. Hadi bir kez olsun yeniden içine dön, kendine dön, yüreÄŸinin sesini dinle. Niye korkarsın ki düşünmekten? Tüm bunları, düşünmek bahÅŸedecek sana. Bildiklerini unutacak, yeniden bilmeye baÅŸlayacaksın. Yeniden bilmek ne demektir bilir misin? Çevreni saran karanlığın perdesini yırtıp atmandır. GüneÅŸle arana giren gölgeyi kovmandır. Düşünmek, baÅŸlangıçtır!

 

SÖZLER:

 

‘’’’Dostu Allah olan için dünyada korku diye bir şey yoktur.’’’’

 

Hakikat

 

""Suç işleyen kızım Fatıma'da olsa cezasını veririm.""

 

Adalet

 

""Dürüstlük ağır bir yüktür. Kaldıramayan altında ezilir.""

 

Hakikat

 

""Kapitalizmin ürettiği özel günlerde kokladığınız her çiçek, adalet arayan birine sıkılmış bir kurşundur.""

 

Ali Åžeriati

 

""Bir Müslüman’a ömrünün sonuna kadar anlamadan Kur'an okumak yakışmaz!""

 

Mehmet Okuyan  

 

""Her acının kendi öğretisi vardır.""

 

Balzac

 

‘’’’Uçmak istiyorsan, seni aşağı çeken her şeyi bırak.’’’’

 

Toni Morrison

 

""Bir yağmur bekliyorum, kuruyanı ıslatsın.

Bir yağmur bekliyorum, tohumlara can katsın.

Bir yaÄŸmur bekliyorum, silsin kirlerimizi.

Bir yağmur bekliyorum, bizi bize anlatsın. ""

 

Abdurrahim Karakoç

 

""Kimim ben? Hayatını, Türk irfanına adayan, münzevi ve mütecessis fikir işçisi.""

 

Cemil Meriç

 

""Kurban veren Anadolu'nun hür yaşamaya ve çocuklarını hür yaşatmaya hakkı vardır.""

 

Nurettin Topçu

 

""Bizim, ne yaptığını, niçin yaptığını ve kim için yaptığını bilen insanlara ihtiyacımız var.""

 

Nurettin Topçu

 

""Beni evhamlı sanıyorlardı. Hayır! Ben sadece gafil değildim, o kadar.""

 

Sultan Abdülhamit Han

 

""Kitap binlerce yılın ötesinden gelen ve binlerce yıl öteye taşan ses...

Kitap, zekâ çeşmesi...

Kitap, kâinata açılan kapı...

Kitap, mağaramıza akseden ışık...

Ruh, yazının icadından sonra ölümsüzleşti.""

 

Cemil Meriç

Tarih: 18.02.2017 Okunma: 958

YORUMLAR